rozwiązanie prawne
Przepisy budowlane dotyczące drogi wewnętrznej wymagają od inwestora spełnienia szeregu obowiązków formalnych. Konieczne jest także zaangażowanie pewnych środków finansowych. Należy ponadto pamiętać o utrzymaniu drogi wewnętrznej w dobrym stanie technicznym. Zapraszamy do zapoznania się ze specyfiką tego zagadnienia oraz ofertą naszej Kancelarii.
Zanim przejdziemy do przepisów budowlanych, warto poznać podstawową definicję drogi wewnętrznej
Z dróg publicznych korzystać może każdy obywatel – zgodnie z ich przeznaczeniem, a także uwzględnieniem ograniczeń i wyjątków określonych w przepisach. Zgodnie z Ustawą o drogach publicznych, za drogi wewnętrzne uznaje się drogi niezaliczane do żadnej kategorii dróg publicznych. Są to więc przede wszystkim:
drogi w osiedlach mieszkaniowych
drogi dojazdowe do gruntowy leśnych i rolnych
drogi dojazdowe do obiektów przedsiębiorczych
place przed dworcami autobusowymi i kolejowymi oraz portami
pętle autobusowe
Za budowę, utrzymanie, ochronę, oznakowanie, remont oraz przebudowę drogi wewnętrznej odpowiada zarządca terenu, na którym jest ona zlokalizowana. Jeżeli na danym obszarze nie ma zarządcy, obowiązki te przejmuje właściciel terenu. Drogi wewnętrzne nie są wyłączone spod przepisów Prawa budowlanego. Jest przez nie obejmowany także każdy obiekt budowlany zlokalizowany w ciągu drogi wewnętrznej.
Prawo o ruchu drogowym i prawo cywilne
W stosunkowo niedużym zakresie do dróg wewnętrznych odnoszą przepisy związane z Prawem o ruchu drogowym. Jego unormowania obejmują jednak ruch realizowany nie tylko na drogach publicznych, ale również niepublicznych – obecnych w strefach zamieszkania oraz innych obszarach, po których są w stanie poruszać się pojazdy (np. na polach uprawnych czy łąkach). Miejsca te muszą być dostępne ogólnie dla ruchu pojazdów, których natężenie jest zbliżone do natężenia właściwego dla ruchu na publicznych drogach. W przypadku ruchu sporadycznego (realizowanego głównie po drogach niedostępnych), następuje wyłączenie z zakresu obejmowanego przez przepisy Prawa o ruchu drogowym. Użytkowanie dróg wewnętrznych jest natomiast ściśle powiązane z regulacjami prawa cywilnego. Dotyczy to zwłaszcza przepisów dotyczących ochrony prawa własności. Przykładowo, sprawa w przypadku samowolnego naruszenia stanu pasa drogowego drogi wewnętrznej ma charakter cywilny. Sądem właściwym do jej rozpatrzenia jest zatem sąd powszechny, który zajmuje się sprawami dotyczącymi stosunków objętych prawem cywilnym.
Użytkowanie drogi wewnętrznej
Zgodnie z Prawem o ruchu drogowym, z dróg wewnętrznych może korzystać jedynie właściciel oraz każdy, kto otrzyma od niego stosowną zgodę. Na podstawie art. 60 k.c. można przyjąć, że takie zezwolenie wyrażane jest poprzez każde zachowanie w sposób dostateczny ujawniające wolę właściciela. Użytkowanie drogi wewnętrznej może być np. dopuszczalne jedynie w sposób wyraźnie wskazany. Na zarządcy lub właścicielu terenu spoczywają też wszelkie koszty związane z zarządzaniem drogą wewnętrzną. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, zaspokajanie potrzeb wspólnoty w zakresie dróg należy do gminy. Jej obowiązkiem nie jest jednak partycypowanie w kosztach budowy czy remontu dróg wewnętrznych, położonych na prywatnych gruntach – nawet, jeżeli będą one stosowane w formie dróg dojazdowych do posesji mieszkańców. Gmina nie ma tym samym prawa finansowania remontu takiej drogi ze środków publicznych.
Droga wewnętrzna – przepisy budowlane
Wybudowanie drogi wewnętrznej wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, a także złożenia niezbędnej dokumentacji u właściwego starosty. Wytyczenie drogi dojazdowej powinno być przy tym uwzględnione w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, włącznie z usytuowaniem jej względem zabudowań już istniejących. Jeżeli gmina nie dysponuje obowiązującym planem, trzeba wystąpić o przedstawienie decyzji dotyczącej warunków zabudowy i zagospodarowania danego terenu. Aspekty wynikające z obowiązku budowy dróg dojazdowych pod względem technicznym, uwzględnione są w rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych. Muszą im odpowiadać zarówno same obiekty, jak i kwestie związane z ich usytuowaniem. Dotyczy to na przykład szerokości minimalnej, jaką powinna posiadać dana droga. Na podstawie tego rozporządzenia, należy zapewnić dostęp do drogi publicznej działkom budowlanym, budynkom oraz powiązanym urządzeniom. Konieczne jest przy tym uwzględnienie indywidualnego sposobu ich eksploatacji oraz wymogów związanych z ochroną przeciwpożarową. Kwestie te określone zostały w odrębnych przepisach.
Parametry techniczne
Przyjmuje się, że szerokość jezdni nie powinna być mniejsza niż 3 m. Dopuszczalne jest zastosowane dojazdu i dojścia do działek budowlanych w formie pieszo-jezdnego ciągu. Warunkiem jest jednak zapewnienie szerokości nie mniejszej, niż 5 m. Powinna ona umożliwiać zarówno ruch pieszy, jak i ruch oraz postój pojazdów. Do wymiarów gabarytowych, warunków ruchu oraz ciężaru całkowitego pojazdów dojeżdżających do działki budowlanej oraz budynku należy dostosować:
szerokość
promienie łuków dojazdów
nachylenie poprzeczne i podłużne
nośność nawierzchni
Spełnienie tego warunku jest koniczne, aby możliwe było użytkowanie drogi wewnętrznej zgodnie z określonymi warunkami. Szczegółowe parametry techniczne drogi dojazdowej wynikają z decyzji otrzymanej razem z pozwoleniem na jej budowę.
Połączenie drogi wewnętrznej z drogą publiczną – przepisy
W określonym miejscu droga wewnętrzna powinna posiadać połączenie z drogą publiczną. Przy budowie należy więc dodatkowo uzyskać zezwolenie na utworzenie zjazdu (jeżeli taki nie istnieje) lub zezwolenie na przebudowę zjazdu (jeżeli dotychczasowy nie spełnia wymagań danej inwestycji). Zezwolenia przedmiotowe wydaje się w oparciu o przepisy ustawy o drogach publicznych w formie decyzji. Zajmuje się tym właściwy dla danej drogi publicznej zarządca:
dla dróg krajowych – Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad
dla dróg wojewódzkich – zarząd województwa
dla dróg powiatowych – zarząd powiatu
dla dróg gminnych – prezydent miasta, burmistrz lub wójt
Jedynie połączenia dróg wewnętrznych z publicznymi powinny być oznakowane przez zarządcę drogi publicznej. Obowiązek ten obejmuje także zapewnienie odpowiedniej organizacji tych połączeń oraz ich bezpieczeństwa. Nadanie nazwy drogi wewnętrznej należy natomiast do rady gminy. Uchwała w tej sprawie może być jednak podjęta dopiero po uzyskaniu pisemnej zgody właściciela terenów, na których położna jest droga.
Budowa drogi wewnętrznej – pomoc prawna. Zrób to zgodnie z przepisami budowlanymi!
Nasza kancelaria świadczy fachową pomoc w zakresie wszelkich zagadnień dotyczących dróg wewnętrznych i związanych z nimi przepisów budowlanych. Jesteśmy w stanie zaoferować wsparcie przy postępowaniach dążących do wydania pozwolenia na budowę, a także ułatwić cały proces związany z prawidłowym wytyczeniem drogi wewnętrznej. Pracownicy naszej kancelarii mogą też podpowiedzieć inwestorom, jakie rozwiązania umożliwią spełnienie specyficznych wymogów prawnych oraz bezproblemową realizację inwestycji. Nasza oferta kierowana jest zarówno do firm budowlanych oraz prywatnych klientów budujących nieruchomości, a także osób pełniących w budownictwie samodzielne funkcje techniczne.
